از خواص آویشن و عسل بیشتر بدانید

 در مقالات

از خواص آویشن و عسل بیشتر بدانید

امروزه کمتر کسی است که با خواص ویژه و داوریی آویشن و عسل نا آشنا باشد. هر کدام از این ترکیبات به تنهایی اثری معجزه گر در سلامت هر فرد ایفا می کند. حتما مصرف این ترکیبات برای درمان یا پیشگیری برخی بیماری ها به شما نیز توصیه شده است. در اینجا به تفکیک از خواص آویشن و عسل بیشتر خواهیم خواند.

آویشن: آویشن شیرازی، گیاهی از خانواده نعنا می باشد که از برگهای خشک و روغن آن در مصارف دارویی و غذایی استفاده می شود. این گیاه دارای طبعی خشک و گرم بوده که به دلیل داشتن مواد موثری همچون تیمول و کارواکرول در تولید فراورده های دارویی کاربرد زیادی دارد. همچنین تحقیقات نشان می دهد، اثرات مهارکننده باکتری در گیاه آویشن شیرازی، چندین برابر اثر سایر گیاهان مشابه با خواص مهارکنندگی باکتری، می باشد.

عسل: این ماده سرشار از ویتامین ها، آنزیم ها، آمینو اسیدها و مواد معدنی همچون کلسیم، آهن، کلرین، سدیم، منیزیم، فسفات، پتاسیم می باشد. مصرف روزانه عسل می تواند موجب حذف شکر از سبد کالایی خانوار شود. با توجه به اینکه هر قاشق عسل حاوی ۶۴ کالری بوده بنابراین هیچگونه چربی یا کلسترول ایجاد نخواهد کرد.

حال در اینجا می خواهیم اثرات دارویی، خواص، فواید، مضرات و هر گونه اطلاعات لازم در خصوص این دو ترکیب را بیشتر مورد تحقیق و بررسی قرار دهیم.

 

آویشن

موارد مصرف :

۱.درمان التهاب و درد گلو:

خواص آنتی سپتیک و آنتی بیوتیک گیاه آویشن منجر به کاهش التهاب و درد گلو می شود. یکی دیگر از خواص آویشن برای  درمان گلو درد، خاصیت ضدمیکروبی قوی این گیاه است.

۲.ضد سرفه:

آویشن، به دلیل داشتن خاصیت ضد التهابی موجب کاهش سرفه می شود.

۳.درمان برونشیت:

آویشن با داشتن خواص دفع کننده خلط و پاکسازی مخاط از دستگاه تنفسی موجب تسکین التهاب شده وتنفس را راحت تر می کند.

۴.بهبود وضعیت دستگاه تنفسی:

تحقیقات نشان می دهد که آویشن به ۱۲۰ نوع مختلف از باکتری ها که منجر به بیماری های حفره دهان، دستگاه تنفسی، مجاری ادرار و دستگاه تناسلی می شوند واکنش نشان داده و سبب از بین بردن این نوع باکتری ها خواهد شد.

۵.کاهش کلسترول و فشار خون:

عصاره آویشن حاوی مقادیری از پتاسیم است. پتاسیم باعث نظم ضربان قلب در نتیجه کنترل و کاهش فشار خون می شود. مصرف آویشن سطح کلسترول، تریگلیسرید را کاهش و هم زمان سطح کلسترول مفید (لیپوپروتیئن پر چگالی) را افزایش می دهد.

۶.تقویت سیستم ایمنی بدن:

 یکی از ماده های موثر در آویشن تیمول است. تیمول فعال ترین عنصر آویشن است که با دارا بودن خاصیت ضد باکتریایی و ضد قارچی، موجب تقویت سیستم ایمین بدن می شود.

۷.بهبود عملکرد دستگاه گوارش:

فنول های موجود در این گیاه با خاصیت ضد اسپاسمی موجب می شوند تا از گرفتگی عضلات روده جلوگیری شود.همچنین مصرف آویشن باعث هضم صحیح غذا و پیشگیری از نفخ معده و سوء هاضمه خواهد شد.

۸.خواص ضد سرطانی:

 آویشن با داشتن ماده موثره کارواکرول، باعث کمک به بهبود تومورهای سرطانی می شود.عملکرد کرواکرول در بدن این است که این ماده موثره موجب پیشگیری از تکثیر و در نتیجه تشکیل بافتهای سرطانی و تومور خواهد شد.

۹.پیشگیری از مسمومیت غذایی:

 آویشن نه تنها در پیشگیری از آلودگی غذا موثر است بلکه غذایی که قبلا آلوده شده است را نیز پاکسازی می کند.

مکانیسم اثر:

آویشن از زمان های بسیار دور برای اهداف درمانی و دارویی مورد استفاده مردم قرار می گرفته است . در روم باستان برای جلوگیری از عفونت ، از آویشن در حمام استفاده می کردند. تیمول فعالترين عنصر موجود در آويشن است كه به دليل خاصيت ضد باكتری و و ضد ویروسی آن در داروها استفاده میشود.

https://pamuh.com

مهمترین مکانیسم اثر آویشن آنتی اسپاسم و سپس خلط آور در نهایت خاصیت آنتی بیوتیکی آن می باشد

https://www.mahsho.com

کارواکرول و تیمول موجود در گیاه اویشن به عنوان مواد آنتی‌اکسیدان، ضد استرس اکسیداتیو و ضد التهاب قوی شناخته شده‌اند. هم‌چنین اثرات حفاظت نورونی، کبدی و کلیوی این مواد پلی فنولیک در مدل بیماری‌های مختلف مشخص شده است. علاوه بر این، کارواکرول تجمع پلاکتی را مهار می‌کند و قادر است که مسیرهای سیگنالینگ درگیر در التهاب و پرولیفراسیون سلولی را نیز تعدیل کند. نقش حفاظتی کارواکرول و تیمول در بعضی از دستگاه‌های بدن از جمله سیستم تنفس، گوارش و غدد نیز گزارش شده است

http://journal.rums.ac.ir

منع مصرف:

۱.مصرف بیش از اندازه آویشن برای افرادی که مشکلات گوارشی یا حساسیت در اندام گوارشی دارند ممنوع می باشد.

۲.آویشن خاصیت استروژنی دارد بنابراین در افرادی که بدن آنها در شرایط تعادل سطح استروژن نمی باشد، منع مصرف دارد.

۳. آویشن سرعت انعقاد خون را کاهش می دهد. بنابراین در افرادی که به هر دلیلی دچار خونریزی یا رقیق بودن خون هستند منع مصرف دارد.

۴.آویشن دردوران  شیردهی با احتیاط باید مصرف شود ور در زمان بارداری مصرف آویشن با مقادیر بالا ممنوع است. چ شواهدی وجود ندارد که ثابت کند این گیاه یرای زنان باردار و شیر ده بیخطر است، هیچ شواهدی خلاف ان هم وجود ندارد.با این حال ، در طول زمان ثابت شده است که اویشن درمان قاعدگی را تحریک میکند، پس این احتمال وجود دارد که زنان باردار را در خطر سقط جنین قرار دهد.اگر واقعا دوست دارید در چنین دورانی از این گیاه استفاده کنید میتوانید با پزشک خود مشورت کنید.

https://namnak.com

۵. مصرف آویشن برای کودکان زیر ۱۰ سال توصیه نمی شود.

نکته:

اگر سابقه هرگونه بیماری قلبی یا گوارشی مانند زخم معده داشته اید، از خوردن آویشن اجتناب فرمایید.

تداخلات دارویی:

مصرف آویشن تداخل با داروی خاصی مشاهده نشده است. در صورتی که داروهای کاهش فشارخون مانند کاپتوپریل و داروهای کاهش کلسترول خون مانند آتورواستاتین مصرف می کنید قبل از مصرف زیاد آویشن با پزشک خود مشورت کنید. افرادی که داروهای ضد تیروئید استفاده می کنند باید از آویشن اجتناب کنند. چون گفته می شود با این داروها واکنش معکوس دارد و عملکردشان را مختل می کنند.

مسمومیت:

طبق مطالعات انجام شده ، دز های بالای آویشن ممکن است عوارض جانبی منفی را ایجاد کند. برخی از عوارض جانبی معمول آن عبارتند از سوزش سر دل ، تهوع ، استفراغ، ناراحتی معده ، اسهال، سر درد و سرگیجه. روغن های موجود در برگ های آویشن ممکن است باعث کاهش سرعت عملکرد قلب و تنفس سریع در برخی از افراد خاص شوند

عسل

اثرات:

۱.پیشگیری و درمان عفونت: مطالعات انجام شده بیان می کند، عفونت های قارچی که سرمنشا آن کاندیدا آلبیکانس(نوعی قارچ که موجب عفونت های برفک دهان و واژینیت میشود) می باشد، به درمان آن با مصرف عسل پاسخ داده است.

۲.درمان سرفه: به دلیل داشتن خاصیت آنتی اکسیدانی و فعالیت های ضد میکروبی عسل، مصرف آن موجب ایجاد پوششی بر روی لایه های مخاطی شده در نتیجه کاهش التهاب گلو، سرفه و گلودرد را به دنبال خواهد داشت.

۳.خواص ضد باکتریایی: ترکیبات هیدروپراکسید و آنتی اکسیدان های موجود در عسل، مانع از رشد انواع باکتری ها نظیرباکتری های زیر میشود.

شیگلا (نوعی باکتری که در روده تکثیر شده و با آسیب به بافت روده، سبب اسهال خونی می شود)

– باسیلوس سرئوس (نوعی باکتری که عامل مسمومیت شناخته شده و قادر به ایجاد سندرم تهوع و اسهال می باشد)

لیستریامنوستیوژنز (نوعی باکتری که ناشی از مسمویت غذایی بوده و در شرایط بدون اکسیژن نیز زنده می ماند.این باکتری باعث ایجاد طیف وسیعی از بیماری ها همچون: التهاب مغز و پرده مغز،زایمان زودرس، سقط جنین می شود)

– استافیلوکوک اورؤوس (نوعی باکتری که گستره وسیعی از عفونت ها را از عفونت های ساده پوستی تا بیماری های تهدید کننده زندگی را شامل می شود. این باکتری به عنوان یکی از ۵ عامل شایع در ایجاد عفونت های بیمارستانی به ویژه زخم های پس از جراحی می باشد)

۴.درمان آسم: مواد معدنی و انواع ویتامین هایی نظیر منگنز، سلنیوم، منیزیم و اسیدهای آمینه موجود در عسل، موجب پاک سازی مجاری ریه و تسکین غشای لوله های برونش واز بین بردن مخاط موجود در گلو می شود که این عملکرد سبب بهبودی آسم در افراد مبتلا به این بیماری خواهد شد.

۵.افزایش سطح انرژی بدن: عسل دارای مقادیر قابل ملاحظه ایی از گلوگز و فروکتوز است. سرعت بالای سوختن گلوگز و پایداری انرژی در اثر سوختن فروکتوز، موجب بالا بردن سطح انرژی بدن می شود.

۶.تاثیر در پیشگیری از سرطان: تحقیقات نشان می دهد مصرف عسل اثر به سزایی در جلوگیری از رشد تومور، فعالیت های متاستازی و القای مرگ سلولی می شود. همچنین قندهای گلوگز و فروکتوز موجود در عسل، خاصیت ضدجهش زایی و نیگروز که یکی دیگر از قند های موجود در عسل می باشد،خاصیت محافظت از سیستم ایمنی و دفاعی بدن را دارد.

۷.درمان سندرم روده تحریک پذیر: مصرف عسل تاثیر به سزایی در محافظت از باکتری های مفید روده دارد. این امر سبب سهولت در هضم غذا، بهبود سندرم روده تحریک پذیر، همچنین درمان زخم های گوارشی می شود.

۸.کمک به رفع بی خوابی: عسل حاوی ماده مغذی به نام تریپتوفان است. این ماده نوعی هورمون است که بدن قادر به تولید آن نمی باشد. این ماده سبب ایجاد حس آرامش و خواب در بدن می شود.

۹.تعادل قند خون: عسل به عنوان یک قند طبیعی شناخته می شود. از آنجایی که عسل نوعی کربوهیدرات است، بر روی قند خون نیز تاثیرگذار بوده و با افزایش سطح انسولین، سبب تعادل قند خون در بدن می شود.

منع مصرف:

۱.مصرف عسل خام برای افرادی که دچار واکنش های آلژیک می باشند ممنوع است.

۲. مصرف عسل خام برای کودکان زیر دو سال، به دلیل وجود سمی به نام بتولیسم که موجب مسمومیت میشود، ممنوع است.

۳. به دلیل وجود فروکتوز در عسل، مصرف بیش از اندازه آن موجب جلوگیری از جذب مواد غذایی  از روده کوچک شده و در نتیجه مشکلات گوارشی ایجاد خواهد کرد.

۴. وجود ترکیبات شیمیایی به نام گرانوتوکسین در عسل خام برای  سیستم عصبی مضر بوده و منجر به آسیب به سلول های عصبی می شود.بنابراین خوردن عسل خام منع مصرف دارد.

تداخلات دارویی:

  • انواع آنتی بیوتیک ها
  • داروهای معده
  • داروهای قلبی
  • داروهای ضد انعقاد خون
  • داروهای ضد التهاب
  • داروهای سیستم های عصبی
نوشته های اخیر

یک نظر بدهید

Contact Us

We're not around right now. But you can send us an email and we'll get back to you, asap.

قابل خواندن نیست؟ تغییر متن. captcha txt